PROJEKTOWANIE SYSTEMÓW BIOMETRYCZNYCH NA ODCISK PALCA

Systemy zabezpieczeń - czytniki biometryczne

Problemy projektantów

Projektanci systemów biometrycznych napotykają problemy innego rodzaju niż np. systemów RFID. W przeciwieństwie do systemów wymagających potwierdzenia zbliżeniem obiektu typu karta, czy też wprowadzenia unikalnego hasła PIN (porównanie doskonałe), metody biometryczne opierają się na porównaniach niedoskonałych. Co to takiego?

Porównania niedoskonałe

Ogólnie rzecz ujmując każdy system biometryczny narażony jest na dwa rodzaje błędów:

wynik fałszywie pozytywny
wynik fałszywie negatywny.

W pierwszym przypadku dochodzi do potwierdzenia zgodności wprowadzonego obrazu z jednym z zawartych w bazie wzorców, mimo że w rzeczywistości wcale nie są identyczne i tutaj osoba nieuprawniona zostaje wpuszczona do pomieszczenia, w drugim zaś sytuacja jest odwrotna: wzorzec rzeczywiście pasujący do badanego obrazu zostaje niesłusznie odrzucony i osoba mająca uprawnienia nie może otworzyć drzwi do pomieszczenia. Specjaliści są zgodni, że odsetek takich błędów nie powinien być wyższy niż 0,1% (jeden błąd na tysiąc potwierdzeń i jeden błąd na tysiąc odrzuceń). W obecnie stosowanych czytnikach biometrycznych można obniżać odsetek fałszywych trafień jednak kosztem zwiększenia odsetka błędnych odrzuceń. W praktyce sprowadza się to do ewentualnego przyłożenia kilkukrotnie palca do czytnika przez osobę uprawnioną.

O wiele większym wyzwaniem pozostaje opracowanie systemu, który zapewniłby wierną prezentację cechy przez jej posiadacza i nie dałby się oszukać za pomocą plastikowej kopii palca. Zastosowanie czujników podczerwieni i wykrywających ciepło i inne oznaki życia daje gwarancję że wzór porównywany z bazą danych nie pochodzi z nieożywionego przedmiotu. Rozwiązaniem wydaje się być zaczytywanie np. większej liczby odcisków palca. Wspomniany system US-VISIT jeszcze w roku 2007 zczytywał tylko 2 obrazy (lewy i prawy kciuk) a obecnie (Grudzień 2008) zczytywanych jest już 10!. W przyszłości system ma zostać poszerzony o rozpoznawanie twarzy.

Systemy biometryczne są ciągle udoskonalane i niewątpliwie pozostaje kwestią czasu kiedy wyprą tradycyjne sposoby kontroli i weryfikacji tożsamości.